PROGRAM SZKOLENIA e-learningowego Ekonomia Społeczna i profesjonalizacja III Sektora - metody kierowania zespołem w przedsiębiorstwie społecznym, przedsiębiorczość społeczna, dobre praktyki. CEL SZKOLENIA Ułatwienie zainteresowanym uporządkowania zagadnień związanych z problematyką społeczną.
Poznanie istoty organizacji pozarządowych, III sektora. Przygotowanie do pracy w Trzecim sektorze, poznanie metod kierowania zespołem w przedsiębiorstwach społecznych. CZAS TRWANIA Nauka odbywa się poprzez platformę e-learningową - czas dostępu do modułów zależy od zapotrzebowania uczestników projektu. PROGRAM SZKOLENIA Moduł 1 - Definicje i pojęcia ekonomii społecznej, III sektora

I.
Ekonomia społeczna jako działalność o celach głównie społecznych, której zyski w założeniu są ponownie inwestowane w te cele lub we wspólnotę, a nie dla maksymalizacji zysku lub zwiększenia dochodu udziałowców czy też właścicieli - EMES (European Research Network).
Historia ekonomi społecznej w Polsce.
Rola i znaczenie ekonomii społecznej we współczesnej rzeczywistości.
Podmioty ekonomii społecznej:
- spółdzielnie socjalne,
- firmy społeczne
- centra integracji społecznej
- zakład aktywności zawodowej
- kluby integracji społecznej
- banki spółdzielcze
- SKOK
- organizacje pozarządowe ( stowarzyszenia i fundacje)

II.
Podział aktywności gospodarczej państw demokratycznych na trzy sektory: administracja publiczna (sektor państwowy), sfera biznesu (sektor prywatny), organizacje pozarządowe (non-profit, z ang. non-governmental organization: NGOs).
Definicje i pojęcia dotyczące organizacji działających społecznie i nie dla zysku.
Różne nazwy III Sektora: organizacje pozarządowe, non-profit, wolontarystyczne, organizacje użyteczności publicznej, organizacje pożytku publicznego, organizacja społeczna; różnice znaczeniowe.
Podmioty non-profit jako ważne instrumenty zarządzania publicznego. Ich rola i znaczenie.
III Sektor w Polsce - wiedza i stereotypy
III Sektor w Europie i na świecie

Moduł II - Metody kierowania zespołem w przedsiębiorstwie społecznym, przedsiębiorczość społeczna, dobre praktyki

Inwestycja w człowieka jako największy priorytet dla organizacji ekonomii społecznej.
Kryteria społeczne i ekonomiczne, charakterystyczne dla inicjatyw ekonomii społecznej.
Kryteria ekonomiczne:
- prowadzenie w sposób względnie ciągły, regularny działalności w oparciu o instrumenty ekonomiczne,
- niezależność, suwerenność instytucji w stosunku do instytucji publicznych.
- ponoszenie ryzyka ekonomicznego.
- istnienie choćby nielicznego płatnego personelu.
Kryteria społeczne:
- wyraźna orientacja na społecznie użyteczny cel przedsięwzięcia.
- oddolny, obywatelski charakter inicjatywy.
- specyficzny, możliwie demokratyczny system zarządzania.
- możliwie wspólnotowy charakter działania,
- ograniczona dystrybucja zysków.
Przedsiębiorstwa społeczne; cechy wspólne dla przedsiębiorstw społecznych:
- pierwszeństwo celów indywidualnych i społecznych ponad zyskiem,
- otwarte i dobrowolne członkostwo,
- demokratyczna kontrola członków,
- połączenie potrzeb członków/użytkowników i/lub potrzeb ogólnych,
- obrona i realizacja wartości solidarności i odpowiedzialności,
- autonomiczne zarządzanie i niezależność od władz publicznych,-
- przeznaczenie wypracowanego zysku do realizacji celów stabilnego rozwoju,
- realizacji usług dla członków lub usług ogólnych.

Moduł III - Rozwiązania legislacyjne

Ustawa o organizacjach pozarządowych:
Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o organizacjach pożytku publicznego i wolontariacie,
Ustawa o zatrudnieniu socjalnym z dnia 13 czerwca 2003r.,
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych.
Rozporządzenia Ministrów MPiPS oraz MENiS dotyczące współpracy z wolontariuszami

Stowarzyszenia i fundacje jako podstawowe formy prawne prowadzenia działalności społecznej w Polsce.
Typy organizacji pozarządowych ze względu na profil działalności:
- organizacje samopomocy
- organizacje opiekuńcze
- organizacje przedstawicielskie
- organizacje mniejszości
- organizacje tworzone ad hoc
- organizacje hobbystyczno-rekreacyjne
- organizacje zadaniowe
- organizacje "tradycyjne"
Rozporządzenia Ministrów MPiPS oraz MENiS dotyczące współpracy z wolontariuszami

Moduł 4 - III Sektor Rynkiem Pracy

III sektor drogą do kariery dla:
1. Ludzi młodych
a) młodzieży licealnej,
b) studentów
c) absolwentów szkół wyższych
2. działacze III sektora
3. Administracja publiczna współpracująca z III sektorem